Þrjár appelsínur

Auðvitað vildi ég ekki vera slakari en hinir og þess vegna fór ég út í bílinn minn síðdegis og setti í gang, þótt afkoma mín sé þannig þessi misserin að ég á varla fyrir bensíni síðustu vikuna í hverjum mánuði. Eins og svo margir aðrir. Þó er ég hættur að keyra bílinn nema stutta túra tvisvar í viku. En ég vildi ekki vera eftirbátur hinna.

Svo ók ég niður á Dalveg, framhjá Bónus í Smáranum og þegar ég var komin framhjá hringtorginu, norðan við Smárann, ók ég bara á átta kílómetra hraða. Fljótt safnaðist löng bílalest fyrir aftan mig því þetta er mikil umferðargata í báðar áttir og ekki þorandi að taka framúr.

Fljótlega byrjuðu bílarnir fyrir aftan mig að flauta og þá flautaði ég bara líka. Lá á flautunni alla leið upp á planið hjá Bykó. Þar snéri ég við. Ók síðan á sama hátt til baka niður Dalveginn, á átta kílómetra hraða. Og aftur safnaðist löng lest fyrir aftan mig og aftur tóku þeir að liggja á flautunni. Og ég líka.

Þetta gerði ég þrisvar sinnum, í hvora átt, því eins og allir vita þá er allt þegar þrennt er. Þegar ég ók framhjá sýslumanninum í þriðju ferðinni og sá löggurnar flykkjast út í löggubílana þá þótti mér vissara að auka hraðann dálítið og svínaði kringum hringtorgin og skaut bílnum inn í bílakjallarann undir Bónusbúðinni.

Alsaklaus á svipinn og blístrandi lagstúf rölti ég inn í búðina og hjálpaði konu að ýta innkaupakerrunni sinni. Sjálfur keypti ég þrjár appelsínur og fór svo heim.

Skildu eftir svar

Netfang þitt verður ekki birt.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.