Helgi, Hannes og Jóhanna Sig.

Það hefur verið lygnt, hlýtt og unaðslegt við höfnina í Reykjavík undanfarið. Fjöldi fólks lagt leið sína þangað á leið í hvalaskoðun. Mest útlendingar. Bekkurinn við Ægisgarð því sjaldan verið laus. Hannes kemur að. Hann er með klappstól undir hendinni. Helgi situr einn á bekknum.

Hannes: Ósköp ert þú glaðlegur í dag.
Helgi: Það er nú tilefni til.
Hannes: Nú. Hvaða tilefni er það?
Helgi: Loksins fær maður tilgang aftur.
Hannes: Tilgang?
Helgi: Já. Eftir öll þessi ár eftir starfslok.
Hannes: Hvaða tilgangur er það?
Helgi: Blasir það ekki við. Það er fyrsti júlí.
Hannes: Fyrsti júlí?
Helgi: Já.
Hannes: Hvað er með fyrsta júlí?
Helgi: Við höfum verið kölluð til að bjarga málunum.

Hannes horfir forviða á Helga. Hann nær ekki samhenginu. Bíður frekari útskýringa. Almikil umferð gangandi útlendinga er leið til og frá hvalaskoðunarskipunum.

Hannes: Ertu þá kominn í björgunarsveit?
Helgi: Það má orða það svo.
Hannes: Og hverju ertu að bjarga?
Helgi: Þjóðarbúinu auðvitað.
Hannes: Hvernig má það vera?
Helgi: Með peningum maður. Hvað annað?
Hannes: Peningum?
Helgi: Já. Hún lækkaði á mér um liðlega sex þúsund.
Hannes: Lækkaði hvað? Hver?
Helgi: Hetjan okkar. Jóhanna Sig.
Hannes: Ertu að tala um ellilaunin?
Helgi: Já. Ég er að því. Rúm sex þúsund á mánuði.
Hannes: Þolirðu það?
Helgi: Það er enginn vandi. Gott að mega hjálpa.
Hannes: Hvernig ferðu að því?
Helgi: Ég fasta tvo daga í viku í stað eins.

Nú varð löng þögn. Hannes horfði út yfir höfnina. Hann reyndi að átta sig á því sem Helgi hafði sagt. Loks opnaði hann klappstólinn, setti hann við hlið bekksins og settist. Svo leit hann á félaga sinn, hallaði sér að honum og hvíslaði:

Hannes: Af hverju ertu ber að ofan?

Eitt andsvar við „Helgi, Hannes og Jóhanna Sig.“

Skildu eftir svar

Netfang þitt verður ekki birt.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.