Vitnisburður um storm

Það var kominn tími til að renna í sveitina og meta ástandið eftir þessar stormhviður sem gengið hafa yfir og enginn endir virðist ætla að verða á. Valdi daginn í dag til þess. Morguninn var þægilegur á vegunum. Þeir voru þurrir og umferð hæfileg.

Útigangs kusurnar hans Páls bónda á Signýjarstöðum, þessar sem breytast í fimm stjörnu steikur við slátrun, virtust ekki hafa fattað að stormurinn var genginn yfir og héldu sig enn í skjóli í láginni við malarnámurnar. Hugsanlega skynjuðu þær fimmtu lægðina á leiðinni.

Kýr í vari

Í Litlatré var allt með felldu. Kára hafði ekki tekist að naga neitt né jaga og var aðkoman harla góð. Veðurstöðin okkar, sem situr á tveggja metra staur úti í móanum, hafði samviskusamlega sent boð inn í hús þar sem þau birtast á skjá. Grafið á skjánum sýndi að sterkasta vindhviðan í síðustu viku hafði náð 42.4 m/s.

Svartar mæður, hvít afkvæmi

Við Stóra-Ás var allstór hjörð holdanauta á beit. Það vekur athygli þegar hún er skoðuð að kýrnar eru svo til allar svartar en kálfarnir hvítir. Ýmsar sögur um kynþáttafordóma úr útlöndum koma upp í hugann. Þeir virðast ekki trufla tilveruna á þessum slóðum. Bjarnastaðir eru þarna handan við Hvítá.

Litlu síðar hitti ég Ólaf bónda á Sámsstöðum. Hann var önnum kafinn við sauðfjárbúskapinn.Við ræddum þó veðrið og vindana og ég skilaði af mér pakka sem ég hafði verið beðinn fyrir.

Nýja eldhúsið

Í Hlöðutúni gladdist Guðmundur Garðar yfir nýrri eldhúsinnréttingu. Sú fyrri var frá 1936. „Þær gerast varla eldri,“ sagði hann, hellti tóbaki úr silfurbauk í lautina ofan við þumalfingurinn og saug upp í nefið. Og brosti.

Vitnisburður um storm

Undir Hafnarfjalli var vitnisburður um storm.

Skildu eftir svar

Netfang þitt verður ekki birt.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.