Við höfðum kviðið því í allt vor að hún mundi alls ekki birtast eftir þessa langvinnu stríðu kulda og þurrka og vorum eiginlega orðin úrkula vonar. Það setti að okkur hryggð yfir mögulegum örlögum þessarar smávöxnu elsku sem hafði glatt okkar undanfarin sumur með hreiðurgerð undir þakskegginu á Litlatré og snilldar töktum í loftfimleikum.
Hríslan og lækurinn
Í morgun árla, við Horngluggann, eins og flesta aðra morgna, sátum við og ræddum málin yfir kaffinu okkar og hlýddum á veðurstofuna lesa veðuryfirlitið. Staðarlýsing hvers svæðis endaði oftast með orðinu rigning. Við létum eftir okkur að fagna regninu og samglöddumst litlu skógarplöntunum sem við höfum verið að pota ofan í móa og mel í vor. Vori sem einkenndist af þurrki og kulda.
Helgi og Hannes – Á sjómannadaginn
Félagarnir hittust niður við höfn. Það rigndi einhver ósköp. Helgi teymdi reiðhjólið sitt og Hannes hafði aðra höndina á stýrinu. Þeir stönsuðu öðru hverju og horfðu þöglir á þær miklu breytingar sem orðnar voru frá þeim dögum þegar þeir voru ungir.
Þrír sigrar í mígandi rigningu
Ásta fór með mig niður á Reykjavíkurhöfn. Hún hafði gefið Marinu loforð um að fylgjast með kappróðrinum. Til skýringar skal tekið fram að Marina er tengdadóttir okkar. Loforðið var gefið í gær. Þá rigndi ekki neitt. Og við ókum af stað um tvö leytið. Það rigndi mikið. Og bætti í regnið. Ég er ekki frá því að Ásta hafi sagt Jesús minn. Svo þegar við komum undan Kópavogsbrúnni lagði hún til að við snérum við.
Dýrlegur matarilmur í húsinu
Indverskar kokkabuxur. Það er auðvitað ekki sama í hvaða buxum menn eru þegar þeir ákveða að slá til og elda sérlega máltíð fyrir vini sína. En eins og fólk veit þá eru ýmis málefni tengd buxum í íslensku máli. Má þar nefna t.d. það að „vera á biðilsbuxunum“ eða þá að „vera ekki á þeim buxunum“, „að vera með hjartað í buxunum“, „spila rassinn úr buxunum“ og einnig að „vera á báðum buxunum.“
Helgi og Hannes – Að kosningum loknum
Það er bekkur á gangstéttinni fyrir framan Ávaxtabúðina.
Þeir hittast þar reglulega félagarnir Helgi og Hannes.
Hannes situr á bekknum en Helgi stendur við hlið hans.
Hann styður sig við reiðhjól. Þeir ræða málin.
Í fjötrum
Fyrst er fólk innritað í afgreiðslu frammi við dyr. Þar er biðröð. Síðan er því sagt að setjast í biðstofu sem er við hlið afgreiðslunnar. Það verði kallað upp. Flestir viðstaddra eru eldri borgarar. Sumir eru í fylgd barna sinna, fólks á miðjum aldri. Ein kona er í hjólastól. Hún virðist smávaxin, klædd kuldaúlpu og með skringilega húfu á höfðinu. Hún er samankipruð og beygir andlitið niður í kjöltuna. Andlit sem bendir til þess að hún sé í fjötrum Down´s heilkennis.
Gleðin í brjóstinu
Sennilega hrakar mönnum á mínum aldri hraðar en þeir átta sig á sjálfir. Á ég þá við hæfni heilans og jaðarstöðva hans. Upplifi ég þessa tilfinningu stöku sinnum við lestur nýrra bóka. Núna tengist tilfinningin degi bókarinnar í ár og þúsund kallinum sem Félag íslenskra bókaútgefenda sendi í heimili. Freistaðist nefnilega til að kaupa bækur umfram þá sem mig langaði í.
Hvað sástu?
Alla daga. Margar vikur. Kalt vor. Norðaustan fimm til tíu eða átta til þrettán. Og frost á nóttum. Kom í hús eftir skoðunarferð um nágrennið. Fór snemma. Læddist, svo að betri hlutinn gæti lúrt lengur. Var spurður við heimkomu: „Vissi ekki að þú fórst. Hvað sástu?“
Helgi og Hannes – Sjóðurinn
Það er bekkur á gangstéttinni fyrir framan Ávaxtabúðina. Hannes situr á bekknum en Helgi stendur við hlið hans. Hann styður sig við reiðhjól. Það er kalt úti og báðir mennirnir klæddir þykkum yfirhöfnum. Þeir ræða málin.