Ingileif Þóra Steinsdóttir frá Kollabæ, fædd 27. nóvember 1908, látin 6. desember 2006. Fáein minningarorð.
Rauðir úlfar
Fyrst þegar ég heyrði frá því sagt að kona nokkur, sem ég kannaðist við, þjáðist af „rauðum úlfum“, þá hváði ég við og brosti með sjálfum mér. Einu kynni mín af rauðum úlfum voru frá því í bernsku, þegar mér, tíu eða ellefu ára gömlum, var gefin nýlega útgefin bók eftir Rudyard Kipling, Dýrheimar sögur úr frumskógum Indlands. Ein sagan í henni fjallar einmitt um rauða úlfa og drenginn Mowgli sem ólst upp með þeim.
Fátækt fólk – fátæk börn
Hann tók að ræða við mig um stjórnmál. Ég fór strax í vörn. Reyni alltaf að komast hjá því að taka þátt í slíkum umræðum. Þessi gaf sig ekki. Hann þvaðraði út og suður um árangur ríkisstjórnarinnar, hvað hann væri dásamlegur. Ég hlustaði. Lagði ekkert til málanna lengi vel. Fann þó að púlsinn tók þátt. Þar kom að ég stóðst ekki mátið.
IRAK
Væri ekki umhugsunarvert fyrir Bush, klaufann, að semja við Saddam Hussein um að taka við stjórninni í Irak að nýju? Svo er að heyra, á Kofi Annan sem og ýmsum öðrum þokkalega gefnum mönnum, að ástandið þar sé mun verra núna, undir stjórn Bush, en það var undir stjórn Saddams
Tvær afburða bækur
Við skiptumst á bókagjöfum fyrir skömmu, hjónin. Hún fékk Ólafíu, ævisögu Ólafíu Jóhannsdóttur, fágætrar afburða konu, ég fékk Upp á Sigurhæðir, sögu Matthíasar Jochumssonar, eins af ástmögum þjóðarinnar. Við lesum þessar bækur á aðventunni, látum þær anda inn í okkur frásögum af lífi og starfi þessara miklu hetja. Það er við hæfi þar sem aðal þeirra beggja, Ólafíu og Matthíasar, var trúin á Guð, kærleika hans og óendanlega elsku.
AMEN í sölum alþingis
Það er ekki oft sem fólk heyrir allsherjar AMEN frá alþingi Íslendinga. Það gerðist þó þegar borin var fram fyrir fáum árum tillagan fræga um eftirlaun alþingismanna. Þá heyrðist þetta risavaxna AAAMEEEN úr öllum hornum. Og atvinnuvinir fátæka fólksins létu ekki sitt eftir liggja og brýndu raustirnar svo að hljómaði um þjóðarheim allan.
Ingibjörg Sólrún
Það er svo undarlegt hvað stórar setningar í fjölmiðlum geta verið litlar í eðli sínu og oft óskiljanlegar. Aftur og aftur reyndi ég að skilja hvað Ingibjörg Sólrún var að segja með upphöfnum áherslum á fundi samfylkingarfólks í gær og Sjónvarpið sýndi frá. Í ræðunni segir:
Ljós í mannheimum
Klukkan var rétt farin að halla í sjö, svo sem eins og þrjár mínútur, í morgun þegar sængin við hliðina á mér í rúminu sagði: „Viltu kaffi?“ Litlu síðar sátum við við Horngluggann og sötruðum drykkinn, sjóðheitan. Útsýnið við gluggann var töfrandi.
Það fennir hratt í sporin
Bjartur og fagur dagur í gær.
Himininn skír. Norðaustan kaldi.
Ókum í sveit. Umferð var lítil.
Mættum þar grimmu frosti við jörð.
Drottning allra heimsins tungna
Þrjú lítil erindi úr ljóðum Einars Benediktssonar leyfi ég mér að
birta hér í tilefni dagsins, dags íslenskrar tungu.