Þar kom að því. Sektaður fyrir hraðakstur. Mynd tekin við Fiskilæk. Sýnir 99 km. hraða. Og ökumann. Og ég sem hef ekki farið yfir hundrað í tíu ár og talið mig með prúðustu ökumönnum hinna síðari tíma. Enda fara alltaf allir framúr mér.
Í þessu rotna bæli… …syngur grasið…
„Brestir menningarsamfélags koma
skýrast í ljós í lífi lánleysingja
og utangarðsmanna.“
Doris Lessing velur tvær tilvitnanir framan við skáldsögu sína Grasið syngur.
Haustkvöld
Gunnbjörg kom frá Edinborg í gær. Hún fór þaðan í blíðskaparveðri eftir ánægjulega viku í heimsókn hjá vinum sínum frá háskólaárunum þar. Lenti á Íslandi í suðvestan stormi og beljandi rigningu í hviðum. Sagði í bílnum hjá mér: „Ég er svo sem komin heim.“ Svo ókum við eins og leið liggur inneftir, eins og sagt er á suðurnesjum.
Biblíuþýðingin og þrasið
Það fer ekki framhjá neinum á þessum dögum að menn bregðast á ýmsa vegu við nýju biblíuþýðingunni. Er það væntanlega fastur liður í hvert sinn sem ný þýðing hennar kemur fram. Margt af því sem neikvætt er sagt um biblíuþýðinguna virðist fremur af rótum stærilætis en ígrundun og hógværðar, sem ætti þó að vera aðal allrar umræðu um þessa háheilögu texta.
Biblían er blessuð bók
Sjaldan hef ég séð fallegri bók og betur unna. Augljóst er að útgefandinn hefur lagt metnað í að gera hana sem best úr garði. Það er mjög ánægjulegt að meðhöndla hana og lesa. Hún er viðmótshlý og elskuleg. Allt við útlit og smekkvísi er til fyrirmyndar. JPV útgáfa á hrós og heiður skilin fyrir framúrskarandi vandvirkni.
Hún ilmar eins og lilja í dölunum
Í pistli Egils Helgasonar, í framhaldi af þætti hans Kiljunni 17. október, birtir hann kvæðið Alsnjóa, eftir Jónas Hallgrímsson og segir:
Hjartavörður, kaldur eða heitur?
Horfði á þátt Egils, Kiljuna, á netinu í dag. Er of kvöldsvæfur fyrir þætti eftir klukkan tíu á kvöldin. Þátturinn var góður. Þar er af ýmsu að taka. Kolbrún sagði að Doris Lessing ætti Nóbelsverðlaunin skilið en hefði ábyggilega ekkert við alla peningana að gera. Það er vitaskuld aukaatriði. Kolbrún endurlas Grasið syngur, síðustu daga, og hreifst að nýju.
Um kerlingabækur
Það hefur vakið athygli mína hvað fáir vitar hafa tjáð sig um Doris Lessing og Nóbelsverðlaunin sem hún hlaut í liðinni viku. Kannski hefur verið svona gaman að velta sér upp úr stjórnmálum borgarinnar að allt annað hafi gleymst. Eða finnst íslenskum vitum kannski svona lítið til hennar koma? Heyrði þau útvöldu í þætti Egils, Kiljunni, aldrei nefna nafnið hennar sem möguleika.
Almenningsheill? Gildislaust skrum.
Ekki dettur nokkrum manni í hug að Björn Ingi sé einn á báti í þeim ákvörðunum sem hann hefur tekið í þessum pólitísku sjónhverfingum sem staðið hafa yfir í vikunni. Nei, stjórnmál eru rekin af valdablokkum sem hafa safnað auði og valdi og hafa ekkert markmið annað en að auka vald sitt og auð.
Einn plús – tveir mínusar, fyrir geðið
Þannig eru hlutföllin oft: