Kominn í eldhúsið

Þá er nú þetta eiginlega sumarleyfistímabil á enda. Vorum í Litlatré í þrjátíu og fimm daga plús. Grilluðum flesta dagana. Kjúklinga í bitum, kjúkling á teini, kjúkling svona og kjúkling hinsegin. Ekki þar með sagt að kjúklingar séu hinsegin. Sei, sei, nei. Og alveg lostasamlegt að koma heim í eldhúsið sitt aftur. Svei mér þá. Og finna ástríðurnar ærast. Bókstaflega.

Fyrsta mátíðin var íslensk kjötsúpa. Lambaframhryggur, 2 laukar, 4 gulrætur, Maldon salt, súpujurtir, hvítkál, ½ dl. hrísgrjón, kartöflur og gulrófur. Fitan ekki skorin af. Borðað í þögn. Mikil nautn. ( Ekki segja hjartalækninum).

Önnur máltíðin; Sólþurrkaður saltfiskur, nýjar gullauga, gulrófa, hamsatólg. Stappa allt saman. Hafa mikla feiti. Borðað í þögn. Andvarp. (Ekki segja hjartalækninum).

Þriðja máltíðin: Saltkjöt og baunir. Saltað lambakjöt, gular baunir, laukur, beikon, nýjar kartöflur, gulrófur. Borðað í þögn. Unaðarhljóð.

Þú slefar maður. Þurrkaðu þér.

4 svör við “Kominn í eldhúsið”

  1. Það er hvítlaukurinn, væna mín, sem enn er ærulaus.
    Og verður.

  2. LOL Mjög ánægjulegt að sjá laukinn hafa fengið uppreisn æru hjá þessum kokki.

    Í mínum kokkabókum deyr maður ef maður skrökvar svona að lækninum….:-)

Skildu eftir svar

Netfang þitt verður ekki birt.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.